خدایا با نماز فرزندم چه کنم؟
بسم الله الرحمن الرحیم
با توجه با مشکلات و معضلات زیادی که امروزه جامعه ایمانی ما با آن مواجه است برآن شدم تا طی مقالاتی با عنوان «خدایا چه کنم؟» به بررسی و تا حد امکان راهنمایی جهت رفع این مشکلات برآیم به این امید که این مختصر مقبول درگاه احدیت قرار گیرد.
نماز خواندن فرزندان و اهمیت
دادن به نماز ،همیشه از بزرگترین دغدغه های والدین بوده است ،اما گاهی
اوقات با مخالفت و سرسختی و توجیهات گوناگون فرزندان مواجه می شوند ،و از
یک سو مسأله نماز خواندن آنها و تربیت دینی اشان اهمیت دارد و از طرف دیگر
اینکه نکند با رفتار نسنجیده فرزندان را از اسلام و دین زده کنند.
در این زمینه لازم است به نکات زیر توجه نمائیم:
1- تربیت دینی فرزندان بایستی مهندسی شده صورت پذیرد به این معنی که سنّ و
جنسیت و نوع مزاج و ... فرزندان در تعیین نقشه راه دخالت دارد.
2- در روایتی امام باقر علیه
السلام می فرماید: «ما فرزندانمان را در 5 سالگی به نماز امر می کنیم ولی
شما در 7 سالگی فرزندانتان را امر به نماز کنید» از این روایت برمی آید که
سن فرزند در تربیت او کاملا مؤثر بوده و درصورتی که مورد غفلت قرار گیرد و
زودتر یا دیرتر اقدام شود،ضربه خواهد دید.
3- همچنین از سیره اهل بیت
علیهم السلام است که فرزندانشان را در طفولیت و به زبان کودکی با فلسفه
نماز آشنا می فرمودند، لذا لازم است به گونه ای صحیح فلسفه نماز خواندن را
به آنان بیاموزیم. در این جا نبایستی از مثالهای پیچیده استفاده کرد بلکه
یک مثال ساده معمولا کارگشا خواهد بود و از آنجایی که بنا ندارم کلی گویی
کنم در ذیل یک نمونه عملی ارائه میدهم.
تمرین عملی: مثلا برای فرزند خود هدیه ای بگیرید و به او بیاموزید که در مقابل هدیه تشکر کند |